Auteursrechten

Er zijn veel instanties in Nederland die zich bezig houden met de inning van auteursrechten. Dit is een groeiende ergernis voor ondernemers in de (tabaks)detailhandel.
Eind 2007 heeft de NSO actief meegedaan aan de actie 'De maat is vol' van MKB-Nederland en VNO-NCW.
Niet het feit dat auteursrechten betaald moeten worden leidt tot ergernis, maar wel de veelheid aan instanties die zich met de inning hiervan bezig houden, de administratieve lasten die dat met zich meebrengt en de ondoorzichtigheid bij de vaststelling van tarieven.
Ook gedurende 2010 zal de NSO actief participeren in acties van MKB-Nederland om de inning van auteursrechten te vereenvoudigen en de kosten te beperken.

Muziekrechten
Heeft u de radio aan staan in de winkel? Speelt u cd's af? Elke ondernemer die muziek aan heeft staan in de winkel moet muziekrechten betalen aan zowel Buma/Stemra als aan SENA. Als u meerdere vestigingen heeft moet u deze rechten per winkel betalen. Omdat het voor veel winkeliers onduidelijk is waarom en aan wie deze rechten betaald moeten worden, zetten wij de verschillen voor u op een rijtje.

Als het om een muziekproductie gaat, zijn er in feite drie 'eigenaren': de componist, de uitvoerende artiest en de platenproducent. De vergoeding die u aan Buma/Stemra betaalt is bestemd voor componisten en tekstdichters van de muziek. Via SENA betaalt u een vergoeding aan de uitvoerende kunstenaar(s) en de platenproducenten.

Buma/Stemra
Buma/Stemra is de organisatie die in Nederland de belangen van componisten, tekstdichters en muziekuitgevers behartigt. Het verschil tussen Buma en Stemra is dat Buma gaat over het openbaar maken van muziek (uitvoeringsrechten), liveoptreden, radio- en tv-uitzendingen, verspreiding via internet en achtergrondmuziek bij horecabedrijven en winkels. Stemra richt zich op het vastleggen en verveelvoudigen van muziek (mechanische en reproductierechten).

De kosten voor de vergoeding die u jaarlijks aan Buma/Stemra betaalt is afhankelijk van de oppervlakte van uw winkel. Daarnaast wordt er ook gekeken naar het soort geluidsinstallatie die u in de winkel heeft. Er wordt onderscheid gemaakt tussen het gebruik van een radio of televisietoestel met een ingebouwde luidspreker en een radio of televisietoestel met twee externe luidsprekers. De kosten voor 2010 op basis van een verkoopruimte staan hieronder weergegeven.

1 - 100 m2 101 - 200 m2

Zonder korting € 201,88 € 302,81

Met korting € 134,66 € 201,62

SENA
SENA is op aanwijzing van het ministerie van Justitie belast met de uitvoering van de Wet op de Naburige Rechten. De vergoedingen die SENA incasseert worden doorgegeven aan de uitvoerende musici en platenproducenten, ofwel de 'makers' van muziek.

Voor winkels gebruikt SENA de regel dat de te betalen vergoeding afhankelijk is van het aantal personeelsleden. Indien u uw muziekgebruik zelf bij SENA opgeeft én uw rekening op tijd betaalt komt u in aanmerking voor een korting.

Aantal medewerkers 2010

t/m 5 € 67,77

6 t/m 10 € 135,53

11 t/m 25 € 261,90

Muziek via de telefoon (inclusief 0800-telefoonnummers)
Steeds vaker laten ondernemingen een gezellig muziekje horen wanneer klanten, via de telefooncentrale, moeten wachten op doorverbinding. Ook hier voor is een vergoeding verschuldigd aan SENA.

Collectief?
De NSO heeft er bewust voor gekozen om geen collectieve afspraken te maken met Buma/Stemra en SENA. Dit omdat niet alle leden muziek ten gehore brengen in de winkel. Een collectieve afspraak zou echter wel voor alle leden gelden met de bijbehorende financiële consequenties. Ondernemers zijn dus zelf verantwoordelijk voor het maken van afspraken met Buma/Stemra en SENA. Wilt u weten of u teveel voor uw muziekrechten betaalt, neem dan contact op met de NSO.

Reprorecht
Sinds 1 februari 2003 moet het bedrijfsleven een vergoeding betalen voor fotokopiëren van auteursrechtelijk beschermde werken. De vergoeding, die geïnd wordt door de Stichting Reprorecht op aanwijzing van de minister van Justitie, wordt verdeeld onder uitgevers en auteurs. Het gaat alleen om (foto)kopiëren van papier naar papier.
Op documenten scannen en elektronisch verspreiden, per e-mail of op internet, valt geen reprorechtplicht, evenmin op het printen van documenten.

Wat verstaat men onder kopieerapparaat?
Onder kopieerapparaat wordt verstaan: alle apparaten die de mogelijkheid hebben om te kopiëren van papier naar papier, inclusief alle apparaten met (deels) andere functies zoals faxapparaten met een kopieermogelijkheid en 'multifunctionals': apparaten die scannen, printen en fotokopiëren.

Beschikt u over een kopieerapparaat?
Ja. Voor bedrijven t/m negentien medewerkers is een vergoeding vastgesteld. Het tarief voor 2009/2010 is nog niet vastgesteld. Het tarief van 2007/2008 was € 17,12 per jaar.
Nee. Er wordt dan verondersteld dat u geen reprorechtplichtige fotokopieën maakt. U hoeft geen vergoeding te betalen. Stichting Reprorecht behoudt zich het recht voor steekproefsgewijs onderzoek uit te voeren ter toetsing van deze gegevens.

Welke documenten vallen onder het reprorecht?
MKB-Nederland heeft bij de Stichting Reprorecht trachten te achterhalen welke documenten wel en niet onder het reprorecht vallen. Daar bleek ook bij de Stichting zelf grote onduidelijkheid over te bestaan. Uiteindelijk heeft het secretariaat uit een rapport van Bureau Veldkamp (dat de basis vormt voor de berekeningen) de volgende opsomming gedestilleerd.

Wel reprorechtplichtig is het kopiëren uit vak- en praktijkinformatie, boeken en tijdschriften die hoofdzakelijk vakgerichte informatie bevatten, ook losbladige informatie met vakgerichte informatie valt hieronder. Denk aan naslagwerken, branchebladen en vakbladen. Maakt u kopieën uit dag-, nieuws- en opiniebladen, publiekstijdschriften en algemene boeken dan moet u ook een vergoeding aan de Stichting Reprorecht betalen.
Niet reprorechtplichtig zijn interne stukken zoals rapporten, memo's en brieven binnen de onderneming zelf. Voor het kopiëren van officiële documenten zoals paspoorten, diploma's, rijbewijzen, hypotheekaktes, belastingformulieren, bank- en giroafschriften, facturen en contracten hoeft geen vergoeding betaald te worden. Dat geldt ook voor brochures, folders, rapporten van andere bedrijven en jaarverslagen. Zijn kopieën strikt voor privé-gebruik dan zijn deze ook niet reprorechtplichtig.